غذای موقت – رژیم غذایی برای کاهش وزن


تغذیه موقت
تغذیه موقت

زمان: چگونه با برنامه ریزی وعده های غذایی وزن خود را کاهش دهیم

سه رکن برای کاهش وزن و تغذیه سالم وجود دارد: آنچه می خورید (با کیفیت) ، چقدر می خورید (مقدار) و زمانی که می خورید (زمان). در حالی که دو مورد اول همیشه مورد توجه زیادی قرار گرفته اند ، ما اغلب از مورد سوم غفلت می کنیم.

در محل کار یا مهمانی ، تأخیر در خوردن غذا بر بدن ما تأثیر می گذارد.

غذای موقت چیست؟

خوردن موقت شامل همگام سازی الگوهای غذا خوردن با ساعت بدن است. علاوه بر ساعت تولید مثل ، بدن انواع ریتم ها و چرخه ها را دنبال می کند ، مانند چرخه خواب و بیداری ، ریتم هورمونی ، ریتم انتقال دهنده های عصبی و الگوها. مصرف غذا (توجه داشته باشید وقتی هر روز یک میان وعده خاص می خورید چه احساسی دارید؟).

تغذیه موقت در سال 1986 توسط متخصص تغذیه فرانسوی دکتر آلن دلابوس و پروفسور ژان روبرت راپین توسعه یافت و ریشه در آیورودا و طب قدیم چین دارد.

آیورودا زمان غذا را یک ابزار مهم برای سلامتی می داند. ایده این دارو این است که بدن ما در طول روز هماهنگ با چرخه های موزون کار می کند ، بنابراین بدن ما را مجبور می کند هر روز تقریباً در یک ساعت غذا بخوریم ، بخوابیم و ورزش کنیم.

طب چینی بیان می کند که هر اندامی در بدن ما ریتم خاص خود را دارد (به همین دلیل است که متخصصان طب چینی توصیه می کنند اقدامات خاصی در ساعات خاصی از روز انجام شود).

هر دو سیستم درمانی یک چیز را می گویند: اگر از ریتم بدن خود پیروی کنیم و بر این اساس غذا بخوریم ، سلامت ما بهبود می یابد.

ساعت بیولوژیکی بدن چگونه کار می کند؟

تحقیقات نشان می دهد که مغز ما دارای یک ساعت اولیه به نام هسته فوق مغزی (SCRA) است که ساعت بدن ما را ردیابی می کند و دائماً در مورد تغییرات بدن ، رفتار و محیط خارجی ما مطلع است. این ساعت اصلی همچنین ساعت محیطی در کبد ، بافت چربی ، قلب ، ماهیچه ها ، معده و ریه ها را کنترل می کند.

بر اساس مطالعه صبحانه بزرگ ، خوردن موقت بر مصرف انرژی و وزن بدن تأثیر می گذارد. این مطالعه استدلال می کند که خوردن غذای مناسب در زمان مناسب بیشترین مزایای تغذیه ای را از آن تضمین می کند. این مطالعه همچنین اشاره می کند که صبحانه شما باید مقوی و پر کالری باشد.

مطالعه دیگری نشان داد که خوردن یک وعده غذایی بزرگ منجر به افزایش وزن و چاقی می شود. به همین ترتیب ، حذف صبحانه می تواند ژن های تنظیم کننده ساعت بیولوژیکی بدن را تغییر دهد و در نهایت منجر به افزایش سطح قند خون پس از وعده غذایی بعدی شود.

اگر تصمیم دارید این کار را ارزان انجام دهید و پهنای باند پایینی را به خطر بیندازید ، خود را فریب می دهید. فاصله بین صبحانه و ناهار و ناهار و شام باید بین 4 تا 5 ساعت باشد. اما فاصله بین ناهار و صبحانه روز بعد باید حداقل 12 ساعت باشد تا چربی انباشته تجزیه شود.

کارگران شیفت به دلیل بی نظمی در چرخه بیولوژیکی خود (چرخه خواب / بیداری و چرخه غذا / سریع) در معرض افزایش وزن و بیماریهای متابولیک هستند.

تغذیه به موقع چه مزایایی دارد؟

خوردن طولانی مدت می تواند چندین اثر مفید بر بدن داشته باشد ، به عنوان مثال:

هضم و جذب بهتر مواد مغذی

حداکثر مزایای مواد مغذی قابل هضم

مدیریت وزن

کاهش چربی

کلسترول قابل تنظیم

کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی

کاهش خطر ابتلا به دیابت

تقویت سیستم ایمنی بدن

هورمون های متعادل

دیدگاهتان را بنویسید