مروری کوتاه بر اینکه چرا کلسترول (LDL) در علت بیماری های قلبی نقش دارد: تغذیه


به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول در علت بیماری های قلبی نقش دارد.

📷

من اغلب مقالات یا پست هایی را از افرادی می بینم که شک ندارند که کلسترول غذایی و کلسترول سرمی نقش مهمی در شروع و پیشرفت بیماری عروق کرونر دارند. به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول غذایی و کلسترول بالای سرم در واقع خطر ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش می دهد و امیدوارم بتوانیم بحث سالمی در این باره داشته باشیم.

ابتدا می خواهم به دو عبارت رایج بپردازم.

اولین جمله ای که در تنوع زیادی وجود دارد

کلسترول برای سلامتی ضروری است ، به همین دلیل به آن نیاز دارید

این بیانیه در واقع به این معنی است که می توان راهی برای خلاص شدن از شر کلسترول انجام داد و برخی افراد این کار را توصیه می کنند. طنز این است که همین افراد همیشه تکرار می کنند که بدن کلسترول مورد نیاز خود را تولید می کند (وقتی می گویند کلسترول از غذا بر سطح کلسترول سرم تأثیر نمی گذارد). بنابراین چرا خوردن کلسترول صفر بسیار مهم است؟

همچنین ، همانطور که بسیاری از مردم می گویند ، به این معناست که چون برای زندگی ضروری است ، دریافت بیش از حد آن غیرممکن است و نباید نگران کلسترول بالا باشید.

امیدوارم هر کس در اینجا بتواند پوچی این جمله را ببیند. هیچ کس ادعا نمی کند که کلسترول برای زندگی مهم نیست. سطح کلسترول فوق فیزیولوژیکی یک مشکل است ، همانطور که سطح گلوکز فوق فیزیولوژیکی مشکل ساز است ، و همانطور که سطح آهن فوق فیزیولوژیکی مشکل ساز است ، هر دو نیز مشکل زا هستند. لازم برای زندگی

این نوع تفکر دوتایی ، سیاه و سفید باید از ابتدا یک پرچم قرمز بزرگ باشد.

یکی دیگر از الزامات مهم برای عدم دخالت

در واقع کلسترول پایین است افزایش مرگ و میر

در واقع شواهد بسیار کمی برای این ادعا و شواهد زیادی بر خلاف آن وجود دارد ، و این ادعا معمولاً با استفاده از داده های محیطی بسیار ضعیف مانند این مورد ارائه می شود.

فقط کافی است به این نمودار نگاهی بیندازید و مشخص می شود که چه اتفاقی می افتد: افرادی که در این نمودار بیشتر از بیماری CHD می میرند ، همگی از کشورهای فقیر با دسترسی محدود به مراقبت های با کیفیت هستند ، در حالی که افرادی که کمتر از CHD می میرند ، همه از کشورهای ثروتمند با بهترین خدمات درمانی مانند ژاپن ، کانادا ، سوئیس ، دانمارک و غیره ، و غیره. اجازه ندهید چنین اطلاعات ضعیفی شما را گیج کند.

اول ، یک علت معکوس شناخته شده در مورد کلسترول پایین و مرگ و میر وجود دارد ، یعنی بسیاری از بیماریها در واقع باعث کاهش کلسترول می شوند ، که می تواند این تصور را ایجاد کند که کلسترول پایین با مرگ و میر مرتبط است. در اینجا پیوندهای آن 1 ، 2 آمده است.

شواهد کمی وجود دارد که کاهش سطح کلسترول LDL مرگ و میر غیر CHD را افزایش می دهد.

علاوه بر این ، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افراد با سطح کلسترول پایین طول عمر خود را افزایش می دهند. 12

حالا بیایید به بحث بپردازیم: چرا معتقدم کلسترول در شروع و پیشرفت بیماری شریانی دخیل است؟

شواهد زیادی در مورد این وجود دارد که به اوایل دهه 1900 برمی گردد.

شواهد شماره 1: تغذیه کلسترول در مدلهای حیوانی (شامل گیاهخواران ، همه چیز خواران و گوشتخواران) به طور مداوم عروق را تنگ می کند.

همه چیز از آنجا شروع شد که یک محقق به خرگوش ها رژیم غذایی سرشار از کلسترول داد و متوجه شد که آنها به سرعت در حال ایجاد آتروما هستند.

یکی از منتقدان که دوست دارد کلسترول را تردید کند این است که می توان آن را کنار گذاشت زیرا خرگوش ها گیاه خوار هستند و با رژیم غذایی با کلسترول بالا سازگاری ضعیفی دارند. خوب ، از آن زمان به بعد ، نتایج مشابهی در گیاهخواران ، همه چیزخواران ، گوشتخواران و بسیاری از گونه های پستانداران تکرار شده است. 1 ، 2 ، 3 ، 4،5،6 سپس تغذیه کلسترول ، در مطالعات حیوانی ، sine qua non، که به معنی پیش نیاز ایجاد آترواسکلروز است. همه اینها در جامعه علمی بسیار پذیرفته شده است ، هیچ شکی در مورد این ارتباط و تأثیر تغذیه کلسترول بالا برای القای تصلب شرایین وجود ندارد. در مقایسه ، هرگز ساکارز به صورت تجربی نشان نداده است که در صورت عدم وجود کلسترول در رژیم غذایی ، باعث تصلب شرایین می شود.

و این نکته در واقع بسیار مهم است زیرا کلسترول غذایی احتمالاً بیشتر از کلسترول سرم با خطر بیماری های قلبی مرتبط است. در یک مدل حیوانی ، ممکن است با رژیم غذایی کلسترول پایین ، آترواسکلروز ایجاد شود ، حتی اگر سطح کلسترول سرم زیاد افزایش نیابد.

همانطور که نویسندگان اشاره می کنند

این مطالعه بر تغییرات انتمای شریانی در نخستی های غیر انسانی پس از تجویز کلسترول در رژیم غذایی در سطوح بسیار پایین تر از آنچه معمولاً برای القای تصلب شرایین تجربی استفاده می شود ، متمرکز شد. بر این اساس ، تغییرات صمیمی مشاهده شده بسیار کمتر بود. رژیم گروه 1 در ابتدا برای نشان دادن نقطه صفر تأثیر کلسترول غذایی بر روی انتهای عروق طراحی شده بود. با این حال ، چنین نقطه ای یافت نشد. هیچ ارزش قطع برای کلسترول رژیم غذایی برای اثرات سوء پیش بینی شده بر روی عروق تعیین نشده است.

این بدان معنی است که هر مقدار کلسترول بالای صفر ، تشکیل پلاک را افزایش می دهد.

این نکته مهم است که به آن فکر کنید و به خاطر بسپارید.

خط شواهد شماره 2: افرادی که دارای پلی مورفیسم ژنتیکی و سطح کلسترول ژنتیکی پایین هستند ، خطر بیماری قلبی را کاهش می دهند.

کارآزمایی های تصادفی مندلی ، مطالعاتی هستند که تأثیر چندشکلی ژنی خاص را با تأثیر شناخته شده بر یک نتیجه معین بررسی کرده اند. این از مسائل گیج کننده کلاسیک در مطالعات اپیدمیولوژیک جلوگیری می کند.

ژن های زیادی وجود دارند که با سطح کلسترول پایین مرتبط هستند. بسیاری از مطالعات مندلی نشان داده است که افرادی که دارای این ژن ها هستند بسیار کمتر از بیماری عروق کرونر رنج می برند. 1 ، 2 ، 3

هر 9 پلی مورفیسم با کاهش بسیار مداوم در خطر بیماری عروق کرونر در واحد سطح پایین LDL-C بدون شواهدی از ناهمگنی اثر (0.02 = I2) همراه بود. در یک متاآنالیز با ترکیب داده های غیر همپوشان 312،321 شرکت کننده ، توزیع تصادفی طبیعی قرار گرفتن طولانی مدت در معرض LDL-C پایین با 54.5٪ کاهش خطر CHD همراه بود (95٪ CI: 48.8٪ تا 59.5٪). .. هر mmol / L (38.7 میلی گرم در دسی لیتر) کلسترول LDL را کاهش می دهد. این نشان دهنده کاهش 3 برابری خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب در واحد LDL-C پایین تر از مشاهده درمان با استاتین در سنین بالاتر است (10-19 × 4.43 = P). 1

شواهد شماره 3: داروهای کاهنده کلسترول و سایر مداخلات شیوه زندگی به طور مداوم بیماری های قلبی عروقی و مرگ و میر را کاهش می دهد.

استاتین ها و داروهای دیگر که کلسترول را از طریق مکانیسم های مختلف کاهش می دهند ، به طور مداوم کاهش بیماری و مرگ و میر ناشی از بیماری عروق کرونر را نشان داده اند. اما راههای دیگری برای کاهش کلسترول LDL وجود دارد که اثر پلئوتروپیک شناخته شده ای ندارند و همچنان خطر CHD را کاهش می دهند.

فرایند LDL فرایند فیلتر کردن مولکول LDL-c در خون بیمار است. عمدتا در افراد مبتلا به FH استفاده می شود (به زیر مراجعه کنید). این فرایند ، که معمولاً منجر به کاهش قابل توجهی در سطح LDL-C می شود ، همچنین منجر به کاهش قابل توجهی در خطر CHD برای این افراد می شود.

آفروز LDL کلسترول LDL را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد از 7.42 +/- 1.73 تا 3.13 +/- 0.80 میلی مول/لیتر (58) در مقایسه با گروه دریافت کننده درمان دارویی ، از 6.03 +/- 1.32 تا 4.32 +/- 1.53 mmol/L (28). با استفاده از تجزیه و تحلیل کاپلان مایر در مورد حوادث کرونری ، از جمله انفارکتوس میوکارد غیر کشنده ، آنژیوپلاستی کرونری از طریق جلدی ، پیوند بای پس عروق کرونر و مرگ ناشی از بیماری عروق کرونر ، بروز وقایع شایع عروق کرونر در گروه افسردگی LDL 72٪ کمتر بود (10)) نسبت به گروه درمان دارویی (36) (p = 0.0088).

شواهد شماره 4: افرادی که دارای نقص ژنتیکی هستند و از سطوح کلسترول بسیار بالا رنج می برند (هیپرکلسترولمی خانوادگی) در سنین جوانی بر اثر بیماری قلبی جان خود را از دست می دهند. کاهش سطح کلسترول در این افراد شانس زنده ماندن آنها را تا حد زیادی افزایش می دهد.

هایپرکلسترولمی خانوادگی (FH) یک نقص ژنتیکی است که منجر به سطوح بسیار بالای کلسترول LDL در خون می شود.

متأسفانه ، برای این افراد ، خطر بیماری های قلبی عروقی به طور قابل توجهی افزایش می یابد 1.

خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلبی کشنده یا غیرکشنده در 60 سالگی برای مردان 52 درصد و برای خویشاوندان مبتلا به FH 31.8 درصد بود ، در حالی که برای بستگان بدون FH 12.7 درصد و 9.1 درصد بود. 1

شواهد شماره 5: مطالعات جمعیت به طور مداوم نشان می دهد که قرار گرفتن مادام العمر کلسترول بالا با افزایش خطر بیماری های قلبی عروقی و مرگ و میر مرتبط است.

کاملا خود توضیحی مطالعات اپیدمیولوژیک و جمعیتی ارتباط قوی بین کلسترول بالای سرم و بیماری عروق کرونر را نشان داده است. 1

بنابراین اساساً ما شواهد قوی داریم که:

  • تغذیه حیوانات با کلسترول (در بسیاری از گونه های مختلف) باعث تصلب شرایین می شود

  • افرادی که از نظر ژنتیکی کلسترول پایینی دارند و کمتر بر اثر بیماری عروق کرونر می میرند

  • افرادی که از نظر ژنتیکی کلسترول بالا دارند و در سنین اولیه بر اثر بیماری قلبی می میرند

  • داروها و سایر تغییرات شیوه زندگی که سطح کلسترول را کاهش می دهد ، خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب را کاهش می دهد

  • مطالعات جمعیتی که به طور مداوم نشان می دهد افرادی که کلسترول بالا دارند بیشتر در معرض بیماری عروق کرونر هستند.

به جز کلسترول ، چه توضیح دیگری می تواند همه این مشاهدات را توضیح دهد؟ به جز کلسترول ، چه عامل دیگری می تواند برای همه این موارد الزام آور باشد؟

هیچ کس در اینجا نمی گوید کلسترول است فقط عوامل خطر. هر چیزی که آسیب دیواره شریان را افزایش دهد و باعث التهاب شود (فشار خون بالا ، سیگار کشیدن ، افزایش قند خون ، اسیدهای چرب اشباع ، عامل عفونی) در شروع و پیشرفت بیماری دخیل است ، اما کلسترول و لیپوپروتئین ها برای تشکیل پلاک آترواسکلروتیک مورد نیاز است. …

امیدوارم این بتواند به بحث سالم منجر شود و به مردم کمک کند تا بفهمند چرا حفظ سطح کلسترول در محدوده طبیعی ، که باید زیر 150 میلی گرم در دسی لیتر باشد ، بسیار مهم است.

ارتباط بین کلسترول بالا و بیماری عروق کرونر به طور گسترده ای به عنوان یکی از معتبرترین ارتباطات در علم زیست پزشکی مدرن در نظر گرفته می شود.

اگر بخواهیم معیارهای برادفورد هیل را برای علیت بررسی کنیم ، رابطه کلسترول بالا-CHD با همه 9 معیار موافق است ، و به احتمال زیاد یک رابطه علیت واقعی است.

به نقل از جرمی استاملر (یکی از محققان برجسته قلب و عروق قرن بیستم) در نقد متاآنالیز (بسیار توصیه شده) 2010 SFAs و CHD

در واقع ، تغییر رژیم غذایی مهم برای آتروژنز آزمایشی ، sine qua non یا materia peccans (اصطلاح Anichkov) ، مصرف کلسترول است. این پیش نیاز پس از پیشرفت آنیچکوف و دیگران بود. در 1908-1912. (صدمین سالگرد تجلیل و بحث) در هزاران آزمایش روی پستانداران و پرندگان – گیاهخواران ، گوشتخواران و همه چیز خواران – از جمله نخستی های غیر انسانی. نادیده گرفتن این واقعیت در یک مرور انسانی به این معنا است که مبانی داروینی تحقیقات زیست پزشکی فاقد اعتبار است و / یا شواهد قابل توجه زیادی برای خلاف آن برای انسان وجود دارد. این هم درست نیست

اعتبار برای

u / oehaut

دیدگاهتان را بنویسید