علوم ورزشی چرا آنزیم های گوارشی (پروتئولیتیک) برای ورزش مهم هستند؟


در این مقاله چه می خوانید

ورزش می تواند باعث درد ماهیچه ها بعد از ورزش شود و اکنون شما به دنبال راهی برای کاهش این درد هستید. حتماً شما روش های مختلف زیادی را برای بهبود بهتر و تسکین درد عضلات بعد از ورزش ، فوم رولر ، کمپرس سرد ، تمرینات کششی و غیره امتحان کرده اید ، اما شاید از این که بدانید آنزیم ها نیز می توانند در بهبود ماهیچه ها نقش داشته باشند شگفت زده شوید. در این مقاله ، ما به شما می گوییم که نقش آنزیم های گوارشی فراتر از هضم غذای سنگینی است که می خورید.

آنزیم های گوارشی چیست؟

نقش آنزیم های گوارشی در درجه اول به عنوان یک حلال برای تسریع واکنشهای شیمیایی خاص در بدن است. آنزیم های گوارشی به بدن کمک می کند تا مولکول های بزرگ را به ذرات کوچکتر جذب کند و شرایط بهتری را برای جذب آنها در بدن ایجاد می کند.

در روده کوچک ، اسیدهای آمینه از پروتئین ها و اسیدهای چرب ، کلسترول از چربی ها و قندهای ساده از کربوهیدرات ها استخراج می شود. همه درشت مغذی ها به مولکول های بسیار کوچکی تقسیم می شوند که می توانند توسط جریان خون حمل شوند. مواد معدنی کمیاب نیز جذب شده و وارد جریان خون می شوند.

برای اینکه مکمل آنزیم گوارشی م effectiveثرتر باشد ، باید 30 دقیقه قبل یا درست قبل از غذا مصرف شود. در چهل سالگی ، یک فرد عادی 70 درصد ذخایر آنزیمی خود را از دست داده است. بنابراین ، مکمل آنزیم های گوارشی با افزایش سن اهمیت فزاینده ای پیدا می کند. اما مزایای حفظ سطح ایده آل آنزیم های گوارشی تنها به افزایش جذب مواد مغذی که می خورید محدود نمی شود. این آنزیم ها همچنین در بهبود بعد از تمرین بسیار مفید هستند.

پیشنهاد
خواندنی:

پروبیوتیک چیست؟ آیا پروبیوتیک ها بعد از ورزش مفید هستند؟

چگونه از آنزیم های گوارشی برای بازیابی بعد از تمرین استفاده کنیم؟

در حالی که اکثر آنزیم ها برای هضم غذا شناخته شده اند ، دسته خاصی از آنزیم ها به نام پروتئولیتیک نه تنها می توانند به هضم پروتئین های غذایی کمک کنند ، بلکه می توانند به کاهش درد ، التهاب و بهبود بافت نیز کمک کنند. مطالعات متعدد نشان داده است که این آنزیم ها ممکن است در کاهش درد عضلانی مربوط به ورزش و بهبودی بعدی مفید باشد.

بر اساس این مطالعه ، استفاده از آنزیم ها باعث کاهش انفعال ناشی از درد و تنش عضلانی می شود که باید هشت هفته طول بکشد ، تا دو هفته بی تحرکی. مطالعه دیگری بر روی تأثیر مکمل پروتئاز بر عملکرد ماهیچه ها پس از تمرینات برون گرا یا برون گرا انجام شد و در نتیجه ، مکمل پروتئاز قادر به کاهش اثرات ناشی از ورزش و تسریع بازیابی عضلات بود.

اثر پروتئاز کاهش التهاب بود. در این تمرین ، شرکت کنندگان تمرینات مربوط به کشش و چرخش گروه چهار سر ران را انجام دادند و برخی از افراد روزانه 5.83 گرم دارونما مصرف کردند ، در حالی که برخی دیگر مکمل های پروتئولیتیک حاوی پروتئاز ، برومولاین و پاپائین مصرف کردند.

این افراد به مدت 21 روز تمرین کردند و پس از اتمام دوره مکمل ، نمونه خون گرفته و سپس روی تردمیل با شیب زیاد به مدت 45 دقیقه با 60٪ VO2max قدم زدند. در نتیجه ، گروه مصرف کننده پروتئاز توانست انرژی بیشتری تولید کند.

مطالعه دیگری که تأثیر آنزیم های پروتئولیتیک بر عملکرد فیزیکی را اندازه گیری کرد ، روی کاراته کا ها انجام شد و نتایج این آزمایش جالب است:

  • هماتوم: زمان بهبودی از 15.6 به 6.6 روز کاهش یافت.
  • تورم: زمان خنک شدن از 10 روز به 4 روز کاهش یافته است.
  • محدودیت در حرکت: زمان خنک شدن از 12.6 روز به 5 روز کاهش یافته است.
  • التهاب: زمان خنک شدن از 10.5 روز به 3.8 روز کاهش یافت.
  • آماده بازگشت به تمرین نیست: زمان خنک شدن از 10.2 روز به 4.2 روز کاهش یافت.

علائم کمبود آنزیم پروتئولیتیک

اگر این علائم را دارید ، ممکن است دچار کمبود این آنزیم باشید:

  • اسهال و یبوست
  • تولید بیش از حد گاز در دستگاه گوارش
  • چین و چروک پوست
  • سفتی مفصل
  • سوء هاضمه
  • سفید شدن مو
  • سوزش سردل
  • کاهش استقامت یا کمبود انرژی

منابع غذایی آنزیم های پروتئولیتیک

سه نوع اصلی آنزیم های پروتئولیتیک که به طور طبیعی در سیستم گوارش تولید می شوند عبارتند از پپسین ، تریپسین و کیموتریپسین. بدن شما این آنزیم ها را تولید می کند که به تجزیه پروتئین هایی مانند گوشت قرمز ، تخم مرغ و ماهی کمک می کند تا ذرات بزرگتر پروتئین به ذرات کوچکتر به نام آمینو اسید تجزیه شوند. آنزیم های پروتئولیتیک را می توان در منابع غذایی نیز یافت.

پاپایا (خربزه) و آناناس دو ماده غذایی هستند که حاوی آنزیم های مهم پروتئولیتیک هستند. پاپایا حاوی آنزیمی به نام پاپائین است که در برگ ها ، ریشه ها و میوه های پاپایا یافت می شود. پاپائین یک آنزیم پروتئولیتیک قوی است. آناناس همچنین حاوی آنزیم برومولین است.

برومولین در میوه ها ، پوست و عصاره آناناس شیرین یافت می شود. با خوردن پاپایا و آناناس خام می توانید مقادیر قابل توجهی پاپایا و بروملین دریافت کنید.کیوی ، زنجبیل ، مارچوبه ، کلم ترش ، کیمچی ، ماست و کفیر نیز حاوی آنزیم های پروتئولیتیک هستند.

پیشنهاد
خواندنی:

نقش باکتری های روده در مصرف غذا چیست؟

خطرات و عوارض احتمالی

آنزیم های پروتئولیتیک به طور کلی بی ضرر هستند ، اما ممکن است در برخی افراد عوارض جانبی ایجاد کنند. مصرف دوزهای بالای آنزیم های پروتئولیتیک می تواند باعث اسهال ، تهوع و استفراغ شود. البته عوارض جانبی بیشتر در مورد مکمل ها مشاهده می شود ، اما خوردن مقدار زیادی میوه حاوی آنزیم های پروتئولیتیک نیز می تواند باعث ناراحتی های دستگاه گوارش شود. برخی از افراد ممکن است به عوارض جانبی این آنزیم ها واکنش آلرژیک نشان دهند. به عنوان مثال ، حساسیت به بروملین می تواند باعث بثورات پوستی شود.

آنزیم های پروتئولیتیک مانند بروملین و پاپائین نیز می توانند با داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین تداخل داشته باشند. پاپائین همچنین می تواند غلظت برخی از آنتی بیوتیک ها را در خون افزایش دهد. بنابراین ، قبل از مصرف آنزیم های پروتئولیتیک با پزشک خود مشورت کنید.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com منابع: quickanddirtytips + healthline


دیدگاهتان را بنویسید