این مدرسه دو قرن قدمت دارد


گروه زندگی ایرنا – کوچه مروی با عطر فلافل به رهگذرانی که با عجله وارد بازار می شوند استقبال می کند. برای رسیدن به سر مدرسه باید تا انتهای این کوچه سنگفرش شده پیاده روی کنیم. چه حکمتی دارد که رهگذران اینجا الان آخرین آرایش را می کنند و عطرهایشان را رد و بدل می کنند، خدا بهتر می داند. کوچه مروی تنگ است، اما تا زمانی که دوست دارید فروشگاه های آنها همیشه شلوغ است. برای بازدید از مدرسه نیاز به هماهنگی قبلی است، اما اغلب کافی است کارت ملی را به دست پرتاب کننده بسپارید تا در حیاط مدرسه قدیمی قدم بزند.

هر که نمازش را تمام نکند، بیل برمی دارد

این مدرسه توسط مرحوم «خان معراپی» تأسیس و ساخته شده است. مرحوم خان مروی در زمان ناصرالدین شاه از بستگان دربار بود و به علوم دینی علاقه زیادی داشت. نقل شده است که وقتی می خواستند در مرو مدرسه ای بسازند مرحوم خان مروی همه علما و شیوخ را فرا می خواند و می گوید: هر که نماز شب را ترک نکند، اگر چه مسخره باشد، این مدرسه را بزند، خیر. یکی ظاهر می شود جلو نیامد و خودش هم تیشه مدرسه زد و گفت چون به سن بلوغ رسیدم قسم خوردم که نماز شب را ترک نکنم. همین عامل باعث شد تا علمای بزرگی چون مرحوم آیت الله شهید مطهری، آیت الله حسن زاده آملی، آیت الله جوادی آملی (رحمه الله علیه) و دیگر علما در این مدرسه تحصیل کنند.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

گل های معروف مراوی

تقریباً سه سال قبل از فوت مرحوم خان مروی، این مسئولیت به ایشان محول شد. وصی دوم مرحوم محمد حسن آشتیانی است که پس از آن خاندان آشتیانی چندین دهه این سمت را بر عهده داشتند. پس از میرزا مسیح استرآبادی، مرحوم آخوند ملاعلی کنی، دو نفر از خاندان کنی به این مدرسه خدمات شایانی کرده اند که اولی ملاعلی کنی و دومی توسط محمدرضا مهدوی کنی. ملا علی کنی در زمان خود موقوفات زیادی برای مروی ثبت کرد که در قوام مکتب مروی بسیار مؤثر بود، آیت الله مهدوی کنی نیز موقوفاتی را که از دست داده بود احیا کرد و با تولیتی که از امام (رضوان الله علیه) دریافت کرد. ) مدرسه مروی دوباره به روزهای اوج در آموزش دانش آموزی نزدیک شد.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

نام اینجا در ابتدا افتخاری بود

مدرسه مراوی در واقع قسمت یا مرکز مجموعه بزرگی به همین نام است که بیش از ۲۰۰ سال پیش توسط مرحوم محمد حسین خان مروی به تدریس علوم دینی اختصاص داشت. این مدرسه علوم دینی در تاریخ ۲۰۰ ساله خود نقش مهمی در تربیت اعیان و طلاب داشت. معماری آن به اندازه مسجد سپه سالار یا مدرسه ایلچی چشم نواز نیست، اما فضای داخلی آن همچنان یادآور معماری دوره ناصری است. حاجی محمد حسن خان به فخرالدوله معروف بود به همین دلیل این مدرسه را در ابتدا فخریه می نامیدند.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

اگرچه معماران معروف آن زمان در ساخت مدرسه کمک شایانی کردند، اما سادگی در دکوراسیون مدرسه حاکم است. مدیر مدرسه فاقد عناصر تزئینی دوره قاجاریه است، اما در نمای داخلی نمازخانه ها و حجره ها آثاری از کاشی کاری هفت رنگ، مقر کاری و قاب بندی دیده می شود. برخی از بالکن ها دارای کاشی های شیشه ای برجسته هستند که اکنون تعداد کمی از آنها در خانه ها و مکان های تهران قدیم حفظ شده است.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

مسجد مروی محراب برافراشته دارد. تابستان امسال زیر یک سوله یک مخزن بزرگ بود که مردم عود لاگان از آن استفاده می کردند. در جریان ساخت مدرسه ۲۰۰ طلبه در این مکان سکنی گزیدند و تحت تعلیم علمای مشهور قرار گرفتند.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

اینجا همه رنگ می بازند

پس از گذر از شلوغی خیابان نصیر خسرو و ترافیک بی پایان خیابان مروی با سنگفرش های سنتی و مسیرهای پیاده روی با طاق های سایه دار در دو طرف، به ورودی مرتفع حوزه علمیه مروی می رسید که با ابهت و شبیه به ورودی است. بقعه امامزادگان، سپس به کتیبه ای با کاشی های آبی می رسیم. برای ورود به مدرسه باید ده درجه پایین بیاییم. پس از عبور از راهروی نسبتاً طولانی، سر و صدا و شلوغی بیرون مدرسه به پایان می رسد و به نظر می رسد سکوتی مرموز در فضا موج می زند.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

با ورود به حیاط مدرسه، دو قرن تاریخ معاصر در مقابل چشمان ما ظاهر شد. حوض وسط حیاط به رنگ آبی و درختانی کهنسال بلندتر از ارتفاع چهارچوب ساختمان دور تا دور آن است. دانش‌آموزان انگار حرمت سکوت محیط مدرسه را می‌دانند که آرام آرام از پیاده‌روهای مزین به انواع گل‌ها و درختچه‌ها پایین می‌روند و زیر نور آفتاب غلیظ می‌شوند و به کلاس‌های خود می‌روند.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

مسجد معرفتی محل اجتماع مردم و دانش آموزان

مسجد مدرسه مراوی در قسمت جنوبی این محوطه وسیع قرار دارد. در طول سالیان متمادی دانش آموزان از این مسجد بهره مند شده اند و به کمک دری که به روی این مسجد در کوچه مروی باز شده است، تجار و اهالی می توانند مهمان این عبادتگاه شوند. ارتباط طلاب با تجار و اهالی این مسجد تا مدت ها ادامه دارد. در زمان آقای ملاعلی کنی بخشی از آن به عنوان انبار غله استفاده می شد، بعد از آن که این قسمت جنوبی مدرسه تبدیل به مسجد شد، اکنون طلبه ها در کنار مردم خیابان مروی در صف ایستاده و نماز جماعت می خوانند.

معماری باشکوه مدرسه مروی

دانشجویان هنر و معماری هنوز هم معماری منحصر به فرد مدرسه مراوی را مطالعه می کنند. در این مدرسه دو مسجد در قسمت شمالی و جنوبی وجود دارد. مسجد جنوبی دارای سقف بلندی است و مشخص است که از قدیم الایام بیشتر مورد استفاده قرار می گرفته است. اما مسجد شمالی سقف کوتاه تری دارد تا صحن های آن در فصل زمستان گرمای بیشتری را ذخیره کنند. اکنون انواع دیگری از وسایل گرمایشی و سرمایشی وارد این مدرسه شده است اما این معماری نشان از دقت سازنده این دوران تاریخی در ۲۰۰ سال گذشته دارد.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

درس و سکوت با هم شروع می شود

دروس دانشجویی در اتاق های اطراف حیاط برگزار می شود. وقتی درس شروع می شود، افراد کمی می آیند و می روند. در این هنگام سکوتی عرفانی فضای مدرسه را فرا می گیرد. وقتی به انتهای حیاط می رویم، در انتهای حیاط نردبانی وجود دارد که دانش آموزان را به حیاط دوم هدایت می کند. در حیاط دوم، باغ ها پر از گل های رنگارنگ است. حوضی در وسط حیاط خنکی خوبی به محیط می دهد و حجره های طاقدار و طاقدار دارای پنجره های مشبک رنگی هستند. تحصیل در این مدرسه با ریتمی آرام ادامه دارد.

این مدرسه دو قرن قدمت دارد

سلول های بسیار ساده

برخی از دانش آموزان دروس خود را مرور می کنند و برخی دیگر به آرامی با یکدیگر بحث می کنند. هوای سرد در داخل سلول ها جریان دارد. همه چیز خیلی ساده کنار هم چیده شده. کتاب‌های فقهی در قفسه‌ها و لباس‌های بلند از بند رخت آویزان شده‌اند. جاه طلبی تا مدت ها با ساده زیستی عجین شده بود و جلوه این همزیستی را در این مکتب می شد دید.